Monster Magnet: Αθήνα 30/01, Θεσσαλονίκη 31/01 Εκτύπωση
Παρασκευή, 06 Φεβρουάριος 2015 17:28

Monster Magnet, Solarmonkeys, Half Gramme Of Soma @ Gazi Music Hall, Αθήνα 30/1/15

Το πρόγραμμα εμφάνισης των συγκροτημάτων τηρήθηκε για μια ακόμα φορά, πράγμα θετικό για τον κόσμο που παραβρέθηκε στη συναυλία. Ατελείωτα λεπτά αναμονής δεν υπήρξαν. Λίγο μετά τις 21:00, οι Half Gramme Of Soma ροκάρουν επί σκηνής. Οι θεατές δεν είναι πολλοί σε αριθμό, αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που κινούνται στο ρυθμό των Half Gramme. Ο ήχος τους είναι πολύ διαδεδομένος και αποδεκτός στις μέρες μας. Ο συνδυασμός metal, stoner και southern rock είναι η αιχμή του δόρατος στο χώρο της rock. Μπορεί, απ' τη μια, να αποτελούν άλλο ένα συγκρότημα από τα πάρα πολλά που επιλέγουν να παίζουν το συγκεκριμένο είδος μουσικής, απ' την άλλη όμως, αυτό που κάνουν το κάνουν καλά. Τα τεχνικά λαθάκια τους συγχωρούνται χωρίς δεύτερη σκέψη, διότι σε μια συναυλία το ζητούμενο είναι να γουστάρει ο κόσμος. Και αυτό το πετυχαίνουν μια χαρά. Τα τραγούδια τους διαρκούν αρκετά, οι ρυθμοί τους είναι άλλοτε αργόσυρτοι και άλλοτε πιο γρήγοροι, αλλά η παραμόρφωση στις κιθάρες είναι πάντα παρούσα.

Μετά τους Half Gramme, σειρά έχουν οι Solarmonkeys. Με ήχο πιο γρήγορο, πιο “χαρούμενο” και λιγότερο σκληρό, ανεβάζουν ακόμα περισσότερο τη διάθεση του κόσμου, ο οποίος γίνεται ολοένα και περισσότερος, αν και ποτέ δε γέμισε το Gazi Music Hall. Η ενέργειά τους επί σκηνής και η ευκολία με την οποία εκτελούν τα τραγούδια τους είναι αξιοσημείωτες. Φαίνεται μάλιστα, πως αρκετοί γνωρίζουν τα τραγούδια τους, δείχνοντάς το με την κίνηση του σώματός τους.

Με τη λήξη της εμφάνισης των Solarmonkeys, ξεκινάει η επέλαση του προσωπικού στη σκηνή για την προετοιμασία της για τους Magnet. Γύρω στις 23:00 εμφανίζονται. Η αλήθεια είναι πως τα πράγματα είναι μάλλον αναμενόμενα. Δε νομίζω να περίμενε κανείς μια δυναμική συναυλία. Εδώ και κάποια χρόνια, οι Magnet έχουν ρίξει τους τόνους. Ήδη από το 2007, με το “4-way diablo”, η τροπή που ακολουθούν διαφέρει από τα παλιότερα album. Τα ακουστικά και ψυχεδελικά στοιχεία είναι πιο εμφανή, θυμίζοντας τα πρώτα τους χρόνια. Η συναυλία τους, λοιπόν, κινείται σε ανάλογα μονοπάτια. Το μισό set αποτελείται από τραγούδια προερχόμενα από το “Last patrol”  ή, αν θέλετε, από το “Milking the stars”, παρά το γεγονός ότι ξεκινούν με επιλογές από δουλειές ηλικίας 10 και 20 ετών. Αλλά ακόμα κι αυτά τα τραγούδια δεν είναι τα πιο δυναμικά τους. Για παράδειγμα, τα “Dopes to infinity” και “Look to your orb for the warning” ταιριάζουν περισσότερο με το ύφος του υπόλοιπου set, αφού αποτελούν τραγούδια πιο αργά και χωρίς ξεσπάσματα. Εξαιρετικά ευχάριστη είναι η επιλογή του “Twin earth”. Θεωρώ πως αυτή η Sabbath στιγμή χρειάζεται σε κάθε εμφάνιση των Magnet, γιατί αφενός είναι κορυφαίο τραγούδι, αφετέρου είναι σα να μας φωνάζει “μην ξεχνιόμαστε!”. Από 'κει κι έπειτα όμως, το live παίρνει το δρόμο της προώθησης του νέου album. Με την εξαίρεση του “Spine of god”, όλα τα τραγούδια προέρχονται από την τελευταία δουλειά του group. “Behind the clouds”, “Last patrol”, “Duke”, “End of time” ακούγονται το ένα μετά το άλλο, ενώ το υπέροχα εκτελεσμένο “Stay tuned” έρχεται να κλείσει το κύριο set. Ο κόσμος προσπαθεί να μπει στο κλίμα, αλλά δε βλέπω να τα καταφέρνει ιδιαίτερα. Σαφώς, η φανατική εμπροσθοφυλακή φαίνεται αρκετά ικανοποιημένη, αλλά όχι στο έπακρο. Αυτό φαίνεται και λίγο αργότερα, στο encore. Μετά το μικρό τους διάλειμμα, οι Magnet επιστρέφουν με ένα ακόμα πρόσφατο τραγούδι, το “Three kingfishers”. Ο κόσμος, όπως είναι λογικό, δεν ξεσηκώνεται, πράγμα το οποίο κάνει στο επόμενο “Tractor”. Είναι η φάση που οι παλιοί (καλύτεροι) Magnet επιστρέφουν, δίνοντάς μας μια γεύση από αυτό που περισσότερο αγαπάμε. Η μεγάλη κραυγή του κόσμου, όμως, ακούγεται στις πρώτες κιόλας νότες του “Space Lord”, που τόσο μεγάλη όρεξη έχουμε να ακούσουμε. Επικρατεί ένα συνεχές μπρος-πίσω κοντά στη σκηνή, που μετατρέπεται σε χοροπήδημα και ξύλο κατά τη διάρκεια των ξεσπασμάτων του τραγουδιού. Όσος ιδρώτας δε χύθηκε σε όλη την υπόλοιπη διάρκεια της συναυλίας, χύνεται τώρα.

Το show κράτησε μιάμιση ώρα περίπου, με τον Wyndorf και την παρέα του να βρίσκονται στα κέφια τους. Ανηλεή κιθαριστικά solo, πάμπολλα γυρίσματα στα drums και μακρόσυρτα τελειώματα τραγουδιών μονοπώλησαν, ουσιαστικά, το live. Αν όλα αυτά ήταν λιγάκι περιορισμένα, θα μπορούσαν να ακουστούν μερικά ακόμα τραγούδια που οφείλουν να ακούγονται σε μια εμφάνιση των Magnet, no matter what!

Monster Magnet/ Sixfornine @ Fix Factory of Sound (Thessaloniki 31/01/2015)


Τους Monster Magnet δυστυχώς μέχρι το περασμένο Σάββατο είχε την τύχη να απολαύσει μόνο το κοινό της Αθήνας και όχι αυτό της Θεσσαλονίκης οπότε αυτός ήταν μάλλον και ο καλύτερος προάγγελος για την αθρόα προσέλευση του κόσμου από όλη τη Βόρεια Ελλάδα και όχι μόνο (και πάλι η Λάρισα έδωσε δυναμικό παρόν…) για να απολαύσει το Dave Wyndorf και την παρέα του για πρώτη φορά ζωντανά. Στο πρόσωπο όλων των γνωστών και μη εξαιρετέων συναυλιακών οπαδών της πόλης και στα πηγαδάκια που είχαν στηθεί έξω από το συναυλιακό χώρο, διέκρινες την αγωνία και την προσμονή τους να παρευρεθούν σε μια ακόμη heavy rock μυσταγωγία.

Το πρόγραμμα τηρήθηκε ευλαβικά και οι Αθηναίοι Sixfornine ανέβηκαν στη σκηνή στις 9 και μισή για να μας παρουσιάσουν ένα 35λεπτo σετ με υλικό από το ομώνυμο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Επιτυχημένη η επιλογή τους ως support μπάντα, με αρκετά πειστική σκηνική παρουσία, δυναμικό progressive rock ήχο και “δολοφονικά” riffs. Για μένα, ήταν η πρώτη φορά που τους είδα ζωντανά και επιβεβαίωσαν τις πολύ καλές συστάσεις Αθηναίων φίλων που μου είχαν μιλήσει με τα καλύτερα λόγια εδώ και αρκετό καιρό για τη συγκεκριμένη μπάντα. Στη συνέχεια, παραθέτουμε τη setlist, που πολύ ευγενικά και άμεσα μας παραχώρησε η μπάντα:

Setlist

All My Heroes Dead

6 4 9

Out of line

Sound of Perfection

Hourglass

Wasted

Λίγο μετά τις 10μισι, το Fix Factory of Sound είχε γεμίσει σε κάθε γωνιά του και το κοινό ετοιμαζόταν να δει το Dave Wyndorf και όχι μόνο στη σκηνή. Το ξεκίνημα ήταν εκρηκτικό με τη διασκευή του “The Right Stuff” και κυρίως με το “Dopes To Infinity”, με το όποιο αρχικό μούδιασμα του κοινού να δίνει θέση στο πρώτο κύμα ενθουσιασμού. Ο Phil Caivano άρχισε να εντυπωσιάζει με τα σολαρίσματα του σαν πρώτη κιθάρα με τον Garrett Sweeny να είναι σε δεύτερο ρόλο αλλά να παίζει ακουστική κιθάρα στις μπαλάντες, ο Chris Kosnik πάντα ήρεμη δύναμη στο μπάσο στο παρασκήνιο και ο Bob Pantella να αποδεικνύει ότι είναι ένας αξιόπιστος ντράμερ χωρίς υπερβολές και υπερβάσεις στο παίξιμο του. Στο υπόλοιπο κύριο σετ τους κινήθηκαν σε χαμηλό σχετικά τέμπο αλλά τουλάχιστον έκλεισαν με μια φονική τριάδα τραγουδιών αποτελούμενη από τα  “Spine of God” (που μάλλον δε λείπει ποτέ από τη σετλιστ τους...), “End of Time” και “Stay Tuned” και με το ρολόι να δείχνει πλέον 12 παρά κάτι…

Το encore περιελάμβανε το “Three Kingfishers” από το τελευταίο τους άλμπουμ που ήδη μου άρεσε αλλά μετά από την εκπληκτική του απόδοση επί σκηνής κυριολεκτικά μου σφηνώθηκε στο μυαλό για να ακολουθήσει μια αναδρομή στα πρώτα τους κομμάτια με  το “Tractor”. Το καλύτερο βέβαια το κρατούσαν για το τέλος- στις πρώτες χορδές του “Space Lord”, το κοινό πήρε κυριολεκτικά φωτιά και φάνηκε ότι περίμενε πως και πως να ξελαρυγγιαστεί φωνάζοντας το “Space lord mother fucker” αποθεώνοντας ένα προς ένα όλα τα μέλη της μπάντας με το τέλος της συναυλίας.

Σε γενικές γραμμές, ακούσαμε το μισό και πλέον “Last Patrol” όπως ήταν αναμενόμενο βέβαια- απλά με μόλις επτά από τα υπόλοιπα τραγούδια να μοιράζονται στις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, σίγουρα έμειναν πολλά απωθημένα στο κοινό που περίμενε κάποια τραγούδια με ανυπομονησία αλλά δεν τα άκουσε ποτέ. Αυτό και μόνο, είναι μια καλή αφορμή να μας επισκεφτούν και πάλι το συντομότερο δυνατό για να καλύψουν τα όποια κενά άφησε αυτή τους η κατά τα άλλα επιτυχημένη  εμφάνιση...

Στα παραλειπόμενα της συναυλίας, οι δυο ανεμιστήρες που υπήρχαν πάνω στη σκηνή για να ανεμίζει τα μαλλιά του ο Dave Wyndorf (ειδικά όταν πήγαινε στον πίσω ανεμιστήρα με πλάτη στη σκηνή για να απολαύσουμε το πίσω μέρος του δερμάτινου του jacket...)   αλλά και το μπάσο του Chris Kosnik που με το τέλος της συναυλίας έκανε μια “βόλτα” στο κοινό για να τζαμάρει και αυτό με τη σειρά του μέχρι να ξαναεπιστρέψει στα χέρια του....

Setlist

1.                  The Right Stuff (Robert Calvert cover)

2.                  Dopes to Infinity

3.                  Look to Your Orb for the Warning

4.                  Twin Earth

5.                  I Live Behind the Clouds

6.                  Last Patrol

7.                  The Duke of Supernature

8.                  Spine of God

9.                  End of Time

10.              Stay Tuned

Encore:

11.              Three Kingfishers

12.              Tractor

13.              Space Lord

Ανταποκρίσεις:

Aθήνα: Φαίδων Κυτρίδης

Θεσσαλονίκη: Θωμάς Παπάς

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας