Beggar's Blues Diary, Contra Limit, Ribbons Of Euphoria, Breath After Coma @ An Club, Αθήνα 21/12/2013 Εκτύπωση
Δευτέρα, 23 Δεκέμβριος 2013 13:58

Το Σάββατο που μας πέρασε (21 Δεκεμβρίου), ήταν μια ημέρα που ημερολογιακά σημαίνει το κλείσιμο του κύκλου της φθινοπωρινής εποχής και το ξεκίνημα του αντίστοιχου για το χειμώνα. Η μέρα όπως καταλαβαίνετε, είναι ό,τι πρέπει για συμβολισμούς. Η σύμπτωση, που ήθελε εκείνο το Σάββατο να εμφανίζονται οι Beggar’s Blues Diary στο ιστορικό An Club, εξυπηρέτησε αμέσως και άλλον ένα συμβολισμό για το rock n’ roll τρίο. To 2013, ήταν μια πολύ επιτυχημένη χρονιά για το συγκρότημα, καθώς εκτός και από ένα πολύ καλό άλμπουμ, ακολούθησε ένα «όργωμα» σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, με συναυλίες από το Διδυμότειχο, μέχρι την Κρήτη και την Κύπρο. Η τελευταία εν Ελλάδι συναυλία για την χρονιά που φεύγει, είχε όπως μπορείτε να φανταστείτε, πανηγυρικό χαρακτήρα. Μαζί σε αυτό το show, τους συνόδευσαν και οι Breath After Coma (μέχρι πρότινος Koifish), οι Ribbons Of Euphoria και οι Contra Limit.

Την αρχή την έκαναν οι Breath After Coma. Ένα τετραμελές, νεοσύστατο σχήμα που αν και στην αφίσα αναφέρονται ως Koifish, ανακοίνωσαν στο κοινό πως αποφάσισαν να αλλάξουν το όνομα τους. Αυτή ήταν και η παρθενική τους εμφάνιση, όπως έμαθα μετά από λίγο. Σε ό,τι πρόλαβα να ακούσω, συμπέρανα πως είναι ένα σχήμα, επηρεασμένο από την grunge εποχή της δεκαετίας του ’90, με σχήματα όπως οι Pearl Jam για παράδειγμα. O ήχος δεν μου φάνηκε τόσο καλός «ηχοληπτικά», ωστόσο πιστεύω πως αυτό είναι κάτι που θα βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου και την τριβή τους, από την συλλογή εμπειριών πάνω στο σανίδι.

Λίγο αργότερα, ήρθε η ώρα των Ribbons Of Euphoria. Πενταμελές συγκρότημα, βασισμένο σε ήχους ψυχεδελικού και progressive rock των 60’s και των 70’s. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, φανταστείτε ονόματα όπως οι Procol Harum, οι Pink Floyd, οι Deep Purple και οι Led Zeppelin, με τους τελευταίους να τιμούνται προς το τέλος της εμφάνισης τους, καθώς το συγκρότημα ερμήνευσε στο ‘Since I’ve Been Loving You’.

Τελευταίο opening act πριν τους Beggar’s Blues Diary, ήταν οι Contra Limit. Τετραμελές desert rock σχήμα, με ένα φρέσκο EP στο κασέ τους, πολλά υποσχόμενο για το μέλλον της εγχώριας σκηνής. Ωστόσο, μια ζωντανή εμφάνιση είναι ο πιο αδιαμφισβήτητος τρόπος για ένα συγκρότημα, να αποδείξει το κατά πόσο, έχει λόγο ύπαρξης ή όχι. Ευτυχώς για όλους μας, κατάφεραν να επιβεβαιώσουν όλα τα παραπάνω και σε πραγματικό χρόνο. Το κοινό στο An Club, που είχε το είχε γεμίσει ακόμη πιο πολύ, φαινόταν να το διασκεδάζει καθώς, είχαμε και μια μικρή στιγμή με moshing… Από τα highlights της εμφάνισης αυτής, ήταν η διασκευή τους πάνω στο ‘Crop Circle’ των Monster Magnet.

Μετά το απαραίτητο χρόνο για τις τεχνικές ετοιμασίες, ήρθε και η ώρα για το main act της βραδιάς, τους Beggar’s Blues Diary. Νομίζω πως θα ήταν περιττό να σας πω, το αν ήταν φανταστικοί και το αν απέδωσαν καλά πάνω στη σκηνή. Οι Beggar’s Blues Diary, είναι χωρίς καμία αμφιβολία, από τα πιο «αφοσιωμένα» full time σχήματα της εγχώριας σκηνής. Όπως ανέφερα και στην εισαγωγική παράγραφο, το όργωμα όλης της ελληνικής επικράτειας με στάσεις σε όλες τις γωνιές της χώρας, δείχνει πόσο πραγματικά θέλουν και αγαπούν αυτό που κάνουν. Μέσα σε ένα minivan, καταπίνουν ατελείωτα χιλιόμετρα με σκοπό να διαδώσουν το όνομα τους και να δείξουν σε όλο τον κόσμο το τι πραγματικά μπορούν να κάνουν, μόλις βάλουν τα βύσματα στις κιθάρες τους. Εξ άλλου, όπως είπε και ο Chili στην συνέντευξη που έδωσε στο SawBiz, o βασικός τους σκοπός, είναι να φτάσουν σε όσες περισσότερες περιοχές της Ελλάδας ακούγεται και αγαπιέται το Rock ‘n’ Roll.

Το σίγουρο, μετά και με την παρουσίαση των νέων τους τραγουδιών που θα περιλαμβάνονται στην επερχόμενη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο ‘Desperate Rock n’ Roll’, είναι πως μπορούμε να αναμένουμε ακόμα πιο δυναμικές συναυλιακές στιγμές και περισσότερες συγκινήσεις. Η ελληνική rock σκηνή, έχει βρει στους Beggar’s Blues Diary, ακόμα έναν άξιο αντιπρόσωπο, μαζί με τους Planet Of Zeus, τους Potergeist, τους Nightstalker, τους Phase Reverse κ.α. Το μέλλον, τους ανήκει.

Ανταπόκριση: Πέτρος Μελίδης

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας