Stratovarius, Secret Illusion, The Silent Rage @ Gagarin 205, Αθήνα 28/06/2013 Εκτύπωση
Δευτέρα, 01 Ιούλιος 2013 20:23

alt

Η έλλειψη συναυλιακών χώρων κατά τους θερινούς μήνες στη χώρα μας, επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά όταν πριν καλά προλάβω να παραγγείλω μπύρα ένιωθα ότι ήμουν σε έρημο της Σαχάρα. Και τι μπύρα ε!! 5€ παρακαλώ! Δεκαπλάσιο κέρδος και βάλε..

Δεν είχε τύχει να παρακολουθήσω ζωντανά τους The Silent Rage κατά το παρελθόν. Με ένα demo και 2 EP στις αποσκευές τους καθώς και με full length album στα σκαριά, έκαναν εμφάνιση κατά τις 8 και τέταρτο. Ξεκίνημα με νέο κομμάτι και αρκετά προβλήματα στον ήχο, τα οποία κάπως βελτιώθηκαν στη πορεία. Πολύ καλή σκηνική παρουσία και ευχάριστη επικοινωνία με το κοινό, το οποίο εκείνη την ώρα άρχιζε να συρρέει. Το κατά πόσο ταιριάζει ο Steve Benardo (σ.σ. αδελφός του Φώτη των Septic Flesh) στα φωνητικά και στο ύφος του σχήματος, είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε κυρίως στην επερχόμενη κυκλοφορία, αλλά σίγουρα προσδίδει πολλά credits στην όλη παρουσία των The Silent Rage. Αξίζουν συγχαρητήρια πάντως στο συγκρότημα γιατί δεν επιδιώκει να παίξει το τυπικό power metal, αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει το δικό του ύφος και το καταφέρνει σε ικανοποιητικότατο βαθμό. Έχουμε να περιμένουμε πολλά από δαύτους στο εγγύς μέλλον.

alt

Setlist: 1) Storm Warrior(new) 2) Perished in Flames 3) Inner Scars 4) Leading the Legions 5) Silent Rage 6) Between Harmony and Sorrow(new) 7) Wings of Tragedy

alt

Σκυτάλη παίρνουν οι Secret Illusion από τους οποίους περιμένουμε νέο δίσκο στο τρέχων έτος. Με πιο υποφερτό ήχο και με αρκετό πλήθος στο πλευρό τους, παρουσίασαν κλασσικό ευρωπαϊκό power metal, ότι πρέπει για ορεκτικό(;;) πριν το κυρίως πιάτο(;;) αργότερα. Στεκόντουσαν με σχετική άνεση πάνω στο σανίδι και το γεγονός ότι περνούσαν οι ίδιοι καλά, το μετέδιδαν και στον κόσμο. Άψογα φωνητικά από τον Δημήτρη σε σημείο που στις ψηλές οκτάβες θύμιζε παλιό Kotipelto. Ο νέος μπασίστας δείχνει να δένει με το υπόλοιπο σχήμα και η κιθάρα του Φίλιππου συνεχίζει να κάνει τη διαφορά. Ιδιαίτερη μνεία στο "Silent Voices" που λειτουργεί ιδιαίτερα ευεργετικά στις συναυλίες και δημιουργεί ωραία ατμόσφαιρα έπειτα από τις γκαζωμένες συνθέσεις νωρίτερα. Ωστόσο, θα ήθελα να ακούσω και μία διασκευή σε κάποιο τραγούδι που δεν ακούμε πλέον ζωντανά από τους Stratovarius. Ίσως, την επόμενη φορά..

alt

Setlist: 1) Intro/Endless Flight 2) Hold On Forever 3) Echoes in the Shadows 4) Point of No Return 5) Beauty of a Lie 6) Light on your Way 7) Illusion 8) Silent Voices

alt

Κι ενώ με σχετική ευκολία έκανες τη διαδρομή μπαρ με πρώτες σειρές, έφτασε η ώρα για Stratovarius μπροστά σε 700 περίπου άτομα, όταν κάποτε κάνανε sold out στο Ρόδον μέρες πριν. Βέβαια, πάλι καλά να λες που μαζεύτηκε κι αυτός ο κόσμος. Με χλιαρές επιδοκιμασίες και με όχι τόσο καλό ήχο, ο οποίος όμως έφτιαξε στο τρίτο κομμάτι, μπήκανε με το εναρκτήριο "Abandon" του "Nemesis", album το οποίο γενικότερα φαίνεται να αρέσει στους περισσότερους fans. Ο Kotipelto βρισκόταν σε καλή διάθεση και παρόλο που δεν ερμηνεύει τα ψιλά φωνητικά όπως παλιότερα, στάθηκε αξιοπρεπέστατος καθ'όλη την διάρκεια της συναυλίας. Ο Porra στιβαρός και ενθουσιώδης όπως πάντα κι ο Johansson σταθερά η μεγάλη μορφή που ξέρουμε, αν και με λιγότερο κέφι πλέον. Καλός ο Kupiainen διαθέτοντας αναμφισβήτητες ικανότητες ενώ κι ο καινούριος drummer τα πήγε συμπαθητικά τηρουμένων των αναλογιών. Μου έκανε εντύπωση που ακούσαμε 6 κομμάτια από το τελευταίο album κι ούτε ένα από τα 2 προηγούμενα που σηματοδότησαν τη νέα εποχή του συγκροτήματος. Από κει και πέρα 3(!!!) από Visions, 2(αυτό κι αν δεν το περίμενα!!!) από Fourth Dimension και από 1 στα Episode, Destiny(τι κομματάρα το ομότιτλο που ακούσαμε Θεέ μου!), Infinite, Elements pt. 1.  Φάγαμε στη μάπα και 2 solos όπου πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τη σημασία τους μετά από τόσα χρόνια, από τη στιγμή που ούτως ή άλλως ξεκουράζεσαι πριν από τα δύο encore που κάνεις. Και εντάξει να το πράξει ο Johansson(στους κορυφαίους πέντε κιμπορντίστες ever) ή άντε ακόμα και ο Porra.. Drum solo από τον Rolf Pilve;; Μα κι από τον ξανθοβαμμένο μπόμπιρα; Λυπηθείτε μας, ΕΛΕΟΣ!

alt

Το συναίσθημα χέρι χέρι με συνειρμικές σκέψεις και τις βαθιά χαραγμένες αναμνήσεις, αμφιταλαντευόταν συνεχώς με την ωμή πραγματικότητα. Βέβαια, κάπου κάπου ένιωθα και αφηνόμουν στις εξωπραγματικές μελωδίες κάποιων εκ των μεγαλύτερων ΥΜΝΩΝ που έχουν γραφτεί ποτέ κι ας θύμιζαν ελάχιστα τους πραγματικούς Stratovarius. Ο παλμός του κοινού απογοητευτικός για την ιστορία αυτής της μπάντας και κρίμα που οι νέοι fans δεν έχουν ζήσει κάποια από τις παλιές εμφανίσεις τους για να καταλάβουν τι εννοώ.

alt

Έχω επίγνωση πως κινδυνεύω να φανώ παρελθοντολόγος και γραφικός, ωστόσο οι παλιότεροι ανασύρετε μία εικόνα στο μυαλό σας. Σκεφτείτε 15 ή έστω 10 χρόνια πριν, πόσο κόσμο θα μάζευε το συγκεκριμένο event και τι ζωτικότητα θα επικρατούσε κατά τη διάρκειά του. Οι Stratovarius του Tolkki έχοντας για support 2 από τις κορυφαίες εγχώριες μπάντες του είδους. Αυτό μόνο..

alt

Setlist: 1) Abandon 2) Speed of Light 3) Halcyon Days 4) The Kiss of Judas 5) Dragons 6) Drum Solo 7) Eagleheart 8) Fantasy 9) Destiny 10) Bass Solo 11) Distant Skies 12) Black Diamond

Encore:  13) If the Story Is Over 14) Against the Wind 15) Paradise

Encore 2: 16) Unbreakable 17) Hunting High and Low

alt

Υ.Γ.: Ακολουθεί ρητορικό ερώτημα: Υπάρχει περίπτωση κάποια μέρα να μην βγει ο ήλιος από την ανατολή; Με άλλα λόγια, υπάρχει περίπτωση να μην καθυστερήσει σε ραντεβού μία γυναίκα...;;;

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

alt

Ανταπόκριση: Κώστας Λύρος

Φωτογραφίες: Άννα Μπαρδακά

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας