Sanctuary/Disharmony live @ Gagarin 205 25/09/2011 PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 29 Σεπτέμβριος 2011 12:37

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Λίγο μετά την πρώτη εμφάνιση τους επί Ελληνικού εδάφους παρέα με τους Fates Warning στο cine Angela το 1990, ακολούθησε το grunge, οι λοξές ματιές των δισκογραφικών εταιριών, η διάλυση… και οι Nevermore. Ο μύθος πίσω από το όνομα τους  μεγάλωνε όσο περνούσαν τα χρόνια και οι 2 δισκογραφικές τους δουλειές “Refuge Denied” & ”Into The Mirror Black”, που υπάρχουν στις περισσότερες δισκοθήκες, αποτελούν σημείο αναφοράς της σκηνής ακόμα και σήμερα. Ποιός θα το πίστευε πως θα ήμασταν τόσο τυχεροί, όχι μόνο να ακούσουμε τα χαρμόσυνα νέα της επανένωσης τους, μα και να βιώσουμε ζωντανά ένα τέτοιο βαρύ- μεταλλικό ολοκαύτωμα?

Η μπάντα που επιλέχθηκε για να ανοίξει τη βραδιά, οι δικοί μας Disharmony, επιδίδονται σε ένα Nevermor-ικού τύπου heavy-power-thrash. Προσπάθησαν πολύ για να βρεθούν εκείνη τη βραδιά στο σανίδι, ήταν δεμένοι και ήξεραν καλά για ποιο λόγο βρίσκονταν εκεί. Δυστυχώς όμως μέχρι εκεί, γιατί ο πολύ κακός ήχος τους, τους στέρησε μια ολοκληρωμένη και επαγγελματική εμφάνιση. Καταιγιστικός μεν αλλά στο μεγαλύτερο μέρος εκκωφαντικός δεν έδινε περιθώρια στο να βγει στην επιφάνεια η πολύ καλή φωνή της μπάντας μα και να ξεχωρίζουν άνετα οι υπόλοιποι. Γιατί πάντα το ίδιο πράγμα? Κατάρα ή απλά η μοίρα του support? Πριν από το live αυτό δεν είχα έρθει σε επαφή με τη μουσική τους και αν κάποιος με ρωτούσε εκείνο το βράδυ τι ακριβώς έπαιζαν δεν θα ήξερα τι να του απαντήσω. Τους έψαξα μετά, τους άκουσα και κατάλαβα ότι αξίζουν πολλά και θα πρέπει κάπως να πάρουν τη ρεβάνς από εκείνο το βράδυ. Και για να εξηγούμαστε… η μπάντα τα έδωσε όλα. Ο ήχος ήταν κακός.

Στις 22.00 και κάτω από εκδηλώσεις λατρείας οι Sanctuary πατάνε στη σκηνή και όλοι αναρωτιόμαστε το αν και κατά πόσον θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στο έργο τους έχοντας στο μυαλό μας πως πρόκειται για μία από τις πρώτες εμφανίσεις τους μετά το reunion. Ευτυχώς τίποτα δεν το μαρτυρούσε αυτό καθώς φάνηκαν σαν να μην είχαν σταματήσει ποτέ. “Eden Lies Obscured” και “Die for My Sins” με τα πρώτα σημάδια πανικού να κάνουν την εμφάνιση τους στις αντιδράσεις του κοινού. Ο Warrel Dane πήρε λίγο χρόνο να χαιρετήσει το κοινό λέγοντας πως το όλο σκηνικό είναι σαν το καλύτερο sex ever χωρίς όμως να κάνεις sex.. και κάπως έτσι μπήκαμε στη μάχη με το “Battle Angels”.

Ανάμεσα στα κομμάτια των 2 δίσκων τους ακούσαμε και 2 διασκευές. Πρώτα το “White Rabbit” των Jefferson Airplane (που υπάρχει στο “Refuge Denied”) και στη συνέχεια το δυσανάλογο για τις ταχύτητες της μπάντας “Animal Magnetism” των Scorpions. Όπως είπε και ο Dane είναι πιο δύσκολο να παίζεις αργά. Κάτι θα ξέρει...

Σε ένα άτυπο γκάλοπ του Dane στο κοινό, με ιαχές έναντι ψήφων, το “Into The Mirror Black” κέρδισε κατά κράτος το “Refuge Denied”. Οι αντιδράσεις όμως του κοινού σε όλα τα τραγούδια υπήρξαν εξίσου θερμές.

 Όλη η μπάντα απέδωσε εξαιρετικά κρατώντας χαμηλό προφίλ. Ο Dane ήταν ιδιαίτερα κεφάτος και επικοινωνιακός. Από πλευράς απόδοσης τώρα, ήταν λίγο προσεκτικός στην αρχή μα μόλις τα λαρύγγια του ζεστάθηκαν και πήρε τα πάνω του μας άφησε αρκετές φορές με το στόμα ανοιχτό. Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για υλικό άνω των 20 χρόνων. Αν δυσκολευόταν σε κάποια σημεία θα ήταν λογικό. Δεν μας άφησε όμως κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση.

Το encore περιείχε τα “Long Since Dark” και ”Taste Revenge” (όπου και έγινε ο κακός χαμός στη σκηνή από τον κόσμο) κλείνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο ένα άπιαστο όνειρο που οι Sanctuary μας χάρισαν με μεγάλη επιτυχία.

Κάτι λένε για νέο δίσκο… για να δούμε…

Υ.Γ. Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ πιο αναλυτικά στο όλο πανηγύρι και χαμό την ώρα που έπαιζαν το “Taste Revenge”. Καταλαβαίνω πως τόσος κόσμος στη σκηνή είναι κάτι το επικίνδυνο για τους μουσικούς αλλά και για τον εξοπλισμό τους. Καλά μέχρι εδώ. Το λόγο που κράζουν ορισμένοι όμως και μιλούν για μπουζούκια ειλικρινά δεν τον καταλαβαίνω. Και προτού πείτε το οτιδήποτε να σας θυμίσω πως Ο ΙΔΙΟΣ ο Warrel Dane (ο οποίος το διασκέδαζε σαν μικρό παιδί) τραβούσε από το χέρι ΟΛΟΥΣ όσους έκαναν crowd surfing και τους ανέβαζε στη σκηνή και Ο ΙΔΙΟΣ προσκάλεσε τον κόσμο να ανέβει πάνω στο κλείσιμο του live. Τον αγκάλιαζαν, τον φυλούσαν, τραβούσαν φωτογραφίες μαζί του την ώρα που οι υπόλοιποι έπαιζαν κανονικά, χτυπιόντουσαν αγκαλιά με αυτόν και μοιράζονταν ακόμη και το μικρόφωνο μαζί του. Και όλα αυτά όχι με την ανοχή του αλλά με την προτροπή του. Και έτσι είναι το Heavy Metal. Μπάντα και κόσμος = ΕΝΑ.   

  SETLIST:


Eden Lies Obscured
Die For My Sins
Battle Angels
Seasons Of Destruction
White Rabbit (Jefferson Airplane cover)
The Mirror Black
Sanctuary
Future Tense
One More Murder
Soldiers Of Steel
Animal Magnetism (Scorpions cover)
Termination Force
Veil Of Disguise
-----------------------
Long Since Dark
Taste Revenge

Ανταπόκριση : Αντώνης Κοντογιάννης

Φωτογραφίες : Ελένη Σωτηράκη

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας