Helmet @ An Club, Αθήνα 27/10/14 PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 29 Οκτώβριος 2014 18:59

Η εκδίκηση των 90s. Μπαίνεις σε ένα club στο οποίο ο μέσος όρος ηλικίας των θεατών ίσως και να υπερβαίνει τα 30 χρόνια. Μπλουζάκια Turbonegro, Killing Joke και φυσικά Helmet, δε βλέπεις τόσο συχνά σε άτομα νεότερων γενεών. Γύρω στις 22:00, το Αν είναι ακόμα μισογεμάτο. Ο χώρος μπροστά από τη σκηνή έχει ελάχιστους θεατές, καθώς οι περισσότεροι στέκονται περιφερικά, περιμένοντας το live να ξεκινήσει. Μέσα στο επόμενο μισάωρο, το Αν γεμίζει σταδιακά, αλλά όχι σε ασφυκτικό βαθμό. Λίγο μετά τις 22:30, ο Hamilton και η νέα του παρέα ανεβαίνουν επί σκηνής. Ύστερα από μια πρόχειρη δοκιμή της κιθάρας του, βάζει μπρος το “Wilma's rainbow”. Βρίσκομαι μπροστά ακριβώς από τη σκηνή και περιμένω να ξεκινήσει ανελέητο ξύλο, το οποίο όμως δεν ξεκινάει ποτέ. Γεράματα, βλέπεις... Τα δύο πιο κινητικά άτομα δίπλα μου είναι δύο εικοσάχρονοι φίλοι, που κι αυτοί όμως δεν κάνουν ιδιαίτερο χαμό.

Τα πρώτα 40 λεπτά του set δεν αποτελούν έκπληξη ως προς την επιλογή των τραγουδιών. Όλοι ξέρουμε πως θα παιχτεί το “Betty” από την αρχή του ως το τέλος του. Οι εκτελέσεις όλων των τραγουδιών είναι άψογες. Ιδιαίτεροι αυτοσχεδιασμοί δεν παίζουν. Το αντίθετο θα έλεγα. Ακόμα και εκτελεστικές λεπτομέρειες των τραγουδιών αναπαράγονται με επιτυχία. Η μόνη ένσταση είναι η φωνή του Hamilton, η οποία έχει χάσει συγκριτικά με το παρελθόν, ευτυχώς όχι σε τέτοιο βαθμό που να μας ξενερώνει. Ας μην ξεχνάμε πως ο άνθρωπος διανύει την 6η δεκαετία της ζωής του... Το πρώτο αυτό σαραντάλεπτο, που ούτε που καταλάβαμε πόσο γρήγορα πέρασε, ολοκληρώνεται με μια σαφώς καλύτερη και βαρύτερη εκτέλεση του “Sam hell”, του τελευταίου τραγουδιού από το “Betty”. Ύστερα, ο κόσμος αναμένει τραγούδια από το πιο δημοφιλές album “Meantime”, προσδοκία η οποία ικανοποιείται. Πέντε τραγούδια από το συγκεκριμένο album και ο κόσμος αρχίζει να γίνεται ακόμα πιο συμμετοχικός. Αλλά και μετά από αυτά τα τραγούδια, ο κόσμος συνεχίζει να γουστάρει πολύ όταν ακούει άλλη μια πεντάδα τραγουδιών από το τελευταίο album του group κατά τη δεκαετία του 90, με το όνομα “Aftertaste”. Ο κόσμος τραγουδάει τους στίχους των τραγουδιών αυτών, ρίχνοντας άκυρο σε όλα τα μέσα ενημέρωσης που θέλουν να πιστεύουν ότι το album αυτό αποτελεί την αποτυχία των Helmet. Τα πράγματα στο Αν έχουν ζεσταθεί πολύ και υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι οι λάτρεις του group που έχουν παραβρεθεί περνούν πολύ καλά. Τότε είναι που οι Helmet αποχωρούν, αλλά όχι για πολύ. Στο encore τους, μας χαρίζουν τρία τραγούδια από την ακόμα παλιότερη δουλειά τους, “Strap it on”. Ο μεγάλος χαμός όμως, λαμβάνει χώρα αμέσως μετά, τη στιγμή που ξεκινούν οι πρώτες νότες του “Unsung”. Είναι η στιγμή που πέφτουν μερικές αγκωνιές, που φεύγουν μερικές μπύρες στον αέρα και που καταλήγουν ορισμένοι στο δάπεδο του Αν. Όπως όμως συμβαίνει συνήθως, κανείς δεν παθαίνει το παραμικρό και τα πάντα συνεχίζονται με τον ενθουσιασμό με τον οποίο άρχισαν. Όλοι πλέον ξέρουμε πως ακολουθεί το μεγάλο “χιτάκι” των Helmet, πριν τελειώσει η συναυλία. Πράγματι, το “In the meantime” κλείνει το live δυναμικά και μαζί του επισφραγίζεται και η εκπλήρωση της επιθυμίας πολλών ανθρώπων να παρακολουθήσει ζωντανά το group που τόσο πολύ ήθελε να παρακολουθήσει εδώ και δεκαετίες. Κανείς όμως δε φεύγει. Ούτε από τον κόσμο, αλλά ούτε κι από το συγκρότημα. Είναι προφανής η συγκίνηση που πλανάται στην ατμόσφαιρα, την οποία αφουγκράζεται το σύνολο του συγκροτήματος. Ακολουθούν αγκαλιές, χειραψίες και ευχαριστίες μεταξύ του κόσμου και των μελών του group, σαν όλοι να γνωρίζουν πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται δυστυχώς να ξανασυμβεί.

track list

Wilma's rainbow

I know

Biscuits for smut

Milquetoast

Tic

Rollo

Street crab

Clean

Vaccination

Beautiful love

Speechless

The silver Hawaiian

Overrated

Sam hell

He feels bad

Better

You borrowed

FBLA ii

Role model

Pure

Renovation

Exactly what you wanted

Like I care

Driving nowhere

Rude

Repetition

Make room

Unsung

In the meantime

Ανταπόκριση: Φαίδων Κυτρίδης

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας