Potergeist, Psycho Choke, Harsh Demise, Stonebringer – Swampires Release Party @ An Club, Αθήνα 4/10/2013 PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 09 Οκτώβριος 2013 10:33

Potergeist_62

Παρασκευή βράδυ περπατούσα την Θεμιστοκλέους για να φτάσω στο ιστορικό An. Κάπου στην Ακαδημίας πήρε το μάτι μου μια παρέα έξι εφτά εικοσάρηδων, οι οποίοι έδειχναν λίγο χαμένοι. Ένας από αυτούς ψιθύρισε κάτι σε μια από τις κοπέλες, η οποία με κινήσεις αιλουροειδούς πετάχτηκε πίσω από το καφάο (αυτός ο πίνακας του ΟΤΕ) και με ρώτησε «Συγνώμη, μήπως ξέρετε πού είναι το An club;». Προσπάθησα να απαντήσω αλλά αυτό το «ξέρετε», αυτός ο πληθυντικός δηλαδή μπήκε από το ένα αυτί μέσα στο κεφάλι μου, εγκλωβίστηκε εκεί χτυπώντας στα εσωτερικά τοιχώματα του κρανίου κάνοντας λιώμα τις σκέψεις μου. Δεν απάντησα με σαφήνεια και τους είπα να ακολουθήσουν.

Stonebringer_25

Αφού έφτιαξα τον λόχο που ακολουθούσε, φτάσαμε στο An Club κατά τις 8:30 όπου βρίσκονταν τριάντα άτομα. Νωρίς ήταν οπότε δεν απογοητεύτηκα. Οι Potergeist βέβαια έχουν ήδη αποδείξει πως έχουν μεγάλο κοινό, τουλάχιστον εδώ στην Αθήνα. Το μόνο που με προβλημάτιζε ήταν ο αριθμός των συγκροτημάτων γιατί, άντε πες τα δύο είναι υποφερτά, τα τρία όμως είναι κούραση και τα τέσσερα είναι ξεπάτωμα για εμάς τους… γέρους.

Stonebringer_11Λίγο μετά τις εννέα ανέβηκαν οι Stonebringer, συγκρότημα που δεν είχα ξανακούσει. Ίσως το πιο συγγενικό προς τους Potergeist από τα υπόλοιπα και με αρκετά ανεβασμένη διάθεση ανέλαβαν το άχαρο ξεκίνημα. Όταν λέω βέβαια ανεβασμένη διάθεση, δεν το γράφω για να γεμίσω λέξεις το κείμενο αλλά πραγματικά αυτός ο drummer ή ήταν χεσμένος από την χαρά του ή παίζει γενικά τόσο εκδηλωτικά. Σα να έκανε ύπτιο ή ανάποδη πεταλούδα όταν χτυπούσε τα crush με τα δυο χέρια. Μου θύμισε τον τρελό από ένα βιντεάκι που χτυπιέται χωρίς αύριο σε μια χριστιανική εκδήλωση με τραγούδια “Jesus loves you” και τέτοια. Αλλά εδώ μπορώ να πω πως όλα ήταν δικαιολογημένα. Εδώ, ναι κόλλαγε. Ο ήχος όπως ήταν αναμενόμενο δεν τους βοήθησε, καθώς το κεντρικό μικρόφωνο είχε βγει εκτός λειτουργίας από τα πρώτα κομμάτια κάτι που δεν πτόησε τον τραγουδιστή ο οποίος φώναζε όσο μπορούσε για να ακουστεί. Η μουσική, όσο μπόρεσα να καταλάβω βασιζόταν κυρίως σε southern μελωδίες, με τους Down μάλλον ως βασική επιρροή. Μπόλικο groove που προσφερόταν για λίγο κούνημα στο κοινό που εκείνη την ώρα είχε γεμίσει το μισό μαγαζί. Νωθρές οι αντιδράσεις για τους Stonebringer που άξιζαν καλύτερο ήχο και περισσότερης συμμετοχής. Αλλά ακόμα και αυτοί ήξεραν πως ήταν νωρίς.

Harsh_Demise_27

Harsh_Demise_38Χωρίς καθυστέρηση βγήκαν στη σκηνή οι (μάλλον) Αθηναίοι Harsh Demise τους οποίους δεν ήξερα καν σαν όνομα. Από τους πρώτους κιόλας ήχους κατάφερα να βγάλω συμπέρασμα, ακόμη κι αν ο βόμβος από τα ηχεία συμπίεζε πολλές νότες σε μία. Τουλάχιστον το μικρόφωνο λειτουργούσε. Εξεπλάγην ευχάριστα μπορώ να πω γιατί το όλο σκηνικό μου έφερε στο νου κάτι από Burst και Hacride. Ξέρω ότι ξεστομίζω βαριές κουβέντες αλλά η ελληνική μπάντα έριξε αρκετά «παπατζιλίκια» στις κιθάρες, φωνή που μου θύμισε αρκετά τον Linus των Σουηδών ενώ η μουσική είχε σαφείς αναφορές σε prog death, στο στυλ των προαναφερθέντων Γάλλων. Πολλές σφήνες πρωτοτυπίας, όπως τα κρουστά του τραγουδιστή μου άφησαν θετική εντύπωση και πίστεψα πως είναι ανοιχτά μυαλά. Προσπαθούσα να ξεχωρίσω μελωδίες και βάζοντας αρκετά την φαντασία μου να δουλέψει για να ξεπεράσω τον βόμβο, μπορώ να πω πως αρκετά riff ήταν εντυπωσιακά. Δεν θα κρίνω καμιά μουσική τους γιατί θα είναι άδικο να γίνει αυτό από συναυλία, αλλά η σκηνική παρουσία τους έδειξε όλα τα στοιχεία που δένουν ένα σύνολο μουσικών που μπορεί να πάει παραπέρα. Ο κόσμος είχε ζεσταθεί λίγο παραπάνω και τα πρώτα κεφάλια είχαν ήδη αρχίσει να στριφογυρνούν στον αέρα (όχι μόνα τους, ήταν κολλημένα στα σώματα). Όσοι αρέσκεστε σε περίεργες εκφράσεις του σκληρού ήχου καλό θα είναι να τους μελετήσετε.

Psycho_Choke_73

Psycho_Choke_33Γύρω στις έντεκα ανέβηκαν τέσσερα άτομα εκ των οποίων ο ένας είχε βαμμένο πρόσωπο. Σκέφτηκα πως έχει παραγίνει το κακό με την μόδα των τατουάζ, αλλά αυτό πάλι ήταν πέρα από ό,τι φανταζόμουν. Ευτυχώς που διαπίστωσα στην πορεία πως ήταν απλή βαφή για τις απαιτήσεις του live, γιατί διαφορετικά θα του σύστηνα ένα θείο ψυχίατρο που έχω ή κάνα παπά να τον διαβάσει. Αλλά αυτό ήθελαν οι Psycho Choke να δείξουν. Την αλλοφροσύνη και την εικόνα του ψυχάκια. Τα παιδιά από την Θεσσαλονίκη μπορεί να τα ήξερα αλλά δεν τα είχα δει ποτέ και δυστυχώςPsycho_Choke_107 πληροφορηθήκαμε από τον τραγουδιστή πως ο ένας εκ των δυο κιθαριστών έλειπε και όλο το βάρος θα το αναλάμβανε μόνος ο βαμμένος παράφρων. Τελικά είναι κάποιες μπάντες που είναι γεννημένες για την σκηνή. Ο χαρισματικός frontman έδωσε και την ψυχή του εκεί πάνω με το μουσικό μίγμα Slipknot (περισσότερο) και System of a Down (λιγότερο) έφερε μια παλαβομάρα στην «πίστα» όπου πιτσιρικάδες έκαναν τουλάχιστον έξι φορές mosh pit εν μέσω τρελαμένης και δυναμιτισμένης ατμόσφαιρας. Μπορεί ο τραγουδιστής να μίλαγε πολύ μεταξύ των κομματιών αλλά χωρίς να γίνεται καραγκιόζης και με σοβαρότητα και χιούμορ έδωσε μια επιπλέον ευχάριστη νότα. Αφιέρωσε το “faces” σε όλα εκείνα τα άτομα που έχουν έρθει στη ζωή μας ή έχουν φύγει από αυτήν ή ποτέ δεν ήρθαν ενώ θέλαμε κτλ, ενώ είπε και την ατάκα της βραδιάς, κοροϊδεύοντας τα ζευγαράκια που έβλεπε στο κοινό.

Psycho_Choke_94

«Θέλω να πω σε αυτούς που έχουν έρθει με τις γκόμενές τους για να τους πουν «γουάου κοίτα τι σκληρός που είμαι» (με αστεία χαζή φωνή) να τις διώξουν και να κατέβουν εδώ κάτω να χτυπηθούμε και να ιδρώσουμε, γιατί αυτό δεν είναι γυναικείο χόμπι.»

Psycho_Choke_116

Μπορεί σε κάποιους να ακούγεται υποτιμητικό για το αδύναμο (ναι, καλά) φύλο αλλά το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από τους δυο φωτογράφους που έβλεπα από πάνω. Μια κοπέλα και ένας άνδρας φωτογράφιζαν από κάτω το συγκρότημα, όταν άρχισε ένα mosh pit σαν μαύρη τρύπα που ρουφούσε το κοινό. Η κοπέλα έφαγε μια και έφτασε στην άλλη άκρη, αλλά ο άλλος ο μάστορας μπορεί να σπρωχνόταν και να τις έτρωγε συνεχώς αλλά έμεινε στη θέση του. Ή είμαστε άντρες ή δεν είμαστε, αμ πώς; Εγώ πάλι έκατσα και παρακολουθούσα από πίσω. Έκλεισαν αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους δεν τους ήξεραν, αν και πολλά χρόνια στο κουρμπέτι και ειδικά σε οπαδούς των Slipknot που θα έπρεπε ήδη να τους έχουν τσεκάρει.

Potergeist_121

Potergeist_109Κατά τις δώδεκα και με τα πόδια μου κουρέλια από την ορθοστασία τόσων ωρών ανέβηκαν οι Αθηναίοι Potergeist για την επίσημη παρουσίαση του τελευταίου δίσκου τους “Swampires”. Όλο τα τύμπανα άλλαξαν με ένα εντυπωσιακό διαφανές drum set του Τόλη Τολέα, ένα μικρό φέρετρο βγήκε σαν σκηνικό για το οποίο σκέφτηκα ότι ωραίο θα ήταν αν έβγαινε από εκεί ο Άλεξ στο πρώτο κομμάτι. Μόνο αν συρρικνωνόταν βέβαια. Ο κόσμος είχε πλέον γεμίσει το An το οποίο ακόμη κρατούσε σταθερό τον βόμβο μη τυχόν και τα ακούσουμε όλα. Είχε βελτιωθεί αρκετά από την αρχή αλλά τα ηχεία «τζιτζίκιζαν» έντονα στα αυτιά. Είχα μαζί τις ωτοασπίδες μου και όλα έγιναν καλύτερα, όσον αφορά τον πόνο. Η μπάντα όμως δεν κωλώνει. Επαγγελματισμός και μουσική δεινότητα, την οποία είχα παρατηρήσει και παλιότερα επί σκηνής, αποδίδοντας όλα τα κομμάτια στην εντέλεια. Ο Τολέας είναι εξαιρετικός drummer και θέλει να το επιδεικνύει σε κάθε live με Potergeist_16διάφορα μικρά σόλο, ενώ από ό,τι είδα γουστάρει πολύ και τον φακό κάνοντας πολλά σκερτσάκια στην κοπελιά που τον φωτογράφιζε πίσω του. Δεν ξέρω βέβαια αν θα έκανε το ίδιο αν ήταν κάνας νταγλαράς στην θέση της. Ο κόσμος που στην πλειοψηφία του είχε έρθει γι’ αυτούς, συμμετείχε περισσότερο, αν και χωρίς mosh pit που δεν ταιριάζουν στο southern “swamp” metal. Ο Άλεξ τραγουδούσε ξεσηκώνοντας την πιτσιρικαρία που είχε κατακλύσει το μέρος κοντά στην σκηνή και χτυπιόταν σαν παλαβή. Το “Swampires” φυσικά είχε την τιμητική του αλλά με πιο ιδιαίτερη στιγμή το “Muddy Mermaids” που τραγούδησε μαζί η Πηνελόπη Αναστασοπούλου κάνοντας τους λιγούρηδες δίπλα μου να βγάζουν επιφωνήματα ζευγαρώματος. Σε άλλη στιγμή ανέβηκε ένας μουσάτος παχουλός τύπος κρατώντας μια ταφόπλακα που έγραφε “R.I.P. Toleas” κοροϊδεύοντας τον drummer, ενώ κλείνοντας με το “Rivers and Oceans” κάλεσαν όλο τον κόσμο στην Αγία Μποτίλια (Santa Botella) στην Πανόρμου για να ξεφτιλιστούμε όλοι μαζί με τα ξίδια, όπως ανέφερε ο Άλεξ.

Potergeist_83

Ο μαραθώνιος των πέντε και βάλε ωρών είχε τελειώσει με μερικά από τα καλύτερα ανερχόμενα αλλά και καταξιωμένα συγκροτήματα της εγχώριας σκηνής. Πολύ καλοί οι νεοσύστατοι Stonebringer, εξαιρετικοί οι Harsh Demise, ισοπεδωτικοί οι Psycho Choke και οι Potergeist όπως τους περίμενα. Επαγγελματίες με τις μελωδίες του “Swampires” και όχι μόνο, να ξεχειλίζουν το An από μυρωδιά βάλτου και bourbon αποδεικνύοντας πως είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά της ελληνικής σκηνής του συγκεκριμένου είδους.

Potergeist_129

Setlist για τα τρία πρώτα συγκροτήματα μην περιμένετε. Λίγο πριν είχα μάθει πώς λένε τα δυο πρώτα και τους Psycho Choke δεν τους καταφέρνω.

Setlist Potergeist:

Southern Crown

Every Time I Break

The Time Has Come

Ride On

Swampires

Muddy Mermaids

Love’s Martyr

Hope

Forgiven

Rider

King’s Army

Rivers and Oceans

Stonebringer_10

Stonebringer_20

Stonebringer_15

Stonebringer_8

Stonebringer_2

Harsh_Demise_16

Harsh_Demise_18

Harsh_Demise_45

Harsh_Demise_10

Harsh_Demise_26

Harsh_Demise_64

Psycho_Choke_118

Psycho_Choke_7

Psycho_Choke_82

Psycho_Choke_31

Psycho_Choke_113

Psycho_Choke_76

Psycho_Choke_97

Potergeist_79

Potergeist_53

Potergeist_26

Potergeist_87

Potergeist_92

Potergeist_71

Potergeist_57

Potergeist_51

Potergeist_7

Potergeist_38

Potergeist_81

Potergeist_13

Potergeist_119

Ανταπόκριση: Βασίλης Μπακογιάννης

Φωτογραφίες: Νίκος Αργυρόπουλος

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας