Depeche Mode @ Terra Vibe Park 10/05/2013: Η Μηχανή Δέλτα έμεινε από ένταση PDF Εκτύπωση E-mail
Σάββατο, 11 Μάιος 2013 17:12

Depeche_Mode_Terra_Vibe_2

Άργησαν αρκετά χρόνια. Από το 2009. Depeche Mode στην Αθήνα, χωρίς support από Puressence και με την «αγία τριάδα» της σκοτεινής electropop σε άψογη επαγγελματική φόρμα. Όποιος περίμενε μερικές κουβέντες συμπάθειας του Gahan για το πάθημα του ελληνικού κοινού μετά την ματαίωση-καρδιακή προσβολή ‘εκείνης’ της συναυλίας, έπεσε έξω. Ο Dave Gahan είναι ο εντυπωσιακός, στα 51 του, frontman μιας απόλυτα επαγγελματικής μπάντας που τίμησε το κοινό της σε αυτή την συναυλία.

Πόσα συγκροτήματα παίζουν δυο ολόκληρες ώρες την σήμερον ημέρα; Και όσο και αν ήρθαν στα πλαίσια της προώθησης του μέτριου “Delta Machine” αφιέρωσαν πάνω από τα 2/3 της συναυλίας σε πιο παλιά αγαπημένα super hits. Την επομένη ,το internet πήρε φωτιά. Αφού δεν μπορούμε να βάλουμε φωτιά σε οτιδήποτε άλλο, βάζουμε εκεί. “Έτσι” οι DM, “αλλιώς” oι DM… Kι όμως ήταν απλά…oι Depeche Mode. Οι ίδιοι που έχουμε δει σε τόσες μεγάλες συναυλίες του εξωτερικού, λίγο καλύτεροι, λίγο χειρότεροι, αλλά πάντως…οι Depeche Mode. Αν σου αρέσουν τα τραγούδια και το στυλ τους, πέρασες καλά. Εκτός αν ήσουν όπως τόσος κόσμος στην άλλη άκρη του Terra Vibe και ο ήχος έφτανε σε εσένα σαν ψίθυρος. Αλλά αυτό, δεν αφορά την καλλιτεχνική πλευρά της συναυλίας που ήταν πραγματικά άψογη, τόσο μουσικά με μια αντιπροσωπευτική επιλογή τραγουδιών, (κι εγώ θα ήθελα, “Strangelove”, “John The Revelator” ή “Stripped”, αλλά αν τα έπαιζαν όλα ακόμη εκεί θα ήμασταν) όσο και οπτικά με ένα πολύ ενδιαφέρον σόου χωρίς τις υπερβολές άλλων, όπως οι U2. Kαι πραγματικά, τα λίγα ντεσιμπέλ ήταν ο μοναδικός πραγματικός λόγος διαμαρτυρίας από την εμφάνιση των συνεπέστατων Depeche Mode στο Terra Vibe. Το γιατί η τερατώδης σκηνή δεν έβγαλε την ανάλογη ένταση το ξέρουν οι διοργανωτές και ίσως τα ζωάκια του Terra Vibe και η κοινότητα της Μαλακάσας. To οπτικό σόου σε δυο φάσεις, πίσω από την μπάντα και από άλλη γεννήτρια εικόνας στις πλάγιες γιγαντοοθόνες ήταν για σεμινάριο.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να πω αν ήταν η καλύτερη εμφάνιση των DM στην Ελλάδα. Για μένα, η καλύτερη θα είναι πάντα στο Rock In Athens 1985 όταν ήμουν παιδάκι. Και να φανταστείτε ότι δεν την θυμάμαι παρά ελάχιστα. Θα μπω όμως στον κόπο να θυμίσω και πάλι, το έχω κάνει και από ραδιοφώνου και κατ’ιδίαν, ότι το Terra Vibe είναι ένας επαρκέστατος συναυλιακός χώρος ΕΝΤΟΣ και ένας προβληματικός, ΕΚΤΟΣ. Όσοι κράζουν για την ταλαιπωρία του να πας και να γυρίσεις, σκοτώνουν πεθαμένο. Η επιλογή της DiDi music με τα τουρνικέ, δεν ξέρω αν επιβάλλεται από κάποια διεθνή νομοθεσία όπως πχ στα γήπεδα, δεν της βγήκε, καθώς δημιούργησε εκνευρισμό και τέτοιες καθυστερήσεις στις δυο πύλες εισόδου ώστε οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να τα καταργήσουν ελάχιστα λεπτά πριν βγουν οι DM με χιλιάδες ακόμη κόσμο απέξω. Αν δεν το έκαναν, θα είχαμε ιστορίες καθώς ο χρόνος αναμονής για να μπει κάποιος έφτανε σε μέσο όρο, τον χρόνο που έμειναν στην σκηνή οι DM. Κατά τα άλλα, είχαμε όλη την γνωστή διαδικασία της…περιφοράς του επιτάφιου στην έξοδο μέχρι τον κόμβο της Μαλακάσας, με την τροχαία για προφανείς λόγους να αποκλείει την πρόσβαση από τον χωρίς διόδια δρόμο προς την Αθήνα. Δάχτυλος Στουρνάρα φαντάζομαι γιατί τέτοια έσοδα τα διόδια, 2 η ώρα το πρωί, ποτέ ξανά.

Συνοψίζοντας, είχαμε μια επαγγελματική συναυλία από ένα σπουδαίο συγκρότημα, χωρίς συναίσθημα στην επαφή με το κοινό, αλλά με πολύ συναίσθημα στις ερμηνείες των Gahan-Gore. Ο Fletcher, φλεγματικός και αλλού. Συγχαρητήρια στον ανώνυμο ήρωα που έφτιαξε το οπτικό σόου και βέβαια μια παραίνεση στο κοινό των παραλιακών κέντρων που αρχίζει πλέον να περιφέρεται στις μεγάλες stadium rock συναυλίες, από τους Rolling Stones και τους U2 μέχρι τους Red Hot Chili Peppers και τους Depeche Mode για το θεαθήναι: Μην έρχεστε. Χαλάτε την ατμόσφαιρα.

Το set list της συναυλίας:

ΙΝΤRO

01 Welcome To My World
02 Angel
03 Walking In My Shoes
04 Precious
05 Black Celebration
06 Policy Of Truth
07 Should Be Higher
08 Barrel Of A Gun
09 Higher Love
10 When The Body Speaks
11 Heaven
12 Soothe My Soul
13 A Pain That I'm Used To
14 A Question Of Time
15 Secret To The End
16 Enjoy The Silence
17 Personal Jesus
18 Goodbye

ENCORE
19 Home
20 Halo
21 Just Can't Get Enough
22 I Feel You
23 Never Let Me Down Again

Ανταπόκριση - Φωτογραφίες: Γιώργος Αποστόλου

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας