KEEP IT TRUE Festival XVI 19-20/4/2013, Γερμανία PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 29 Απρίλιος 2013 15:57

gjfruy_26

To Keep It True festival θεωρείται το Βυζάντιο των απανταχού παραδοσιακών τρουμεταλλάδων ανά την Ευρώπη. Μία μεγαλογραφία του δικού μας Up The Hammers (σ.σ. δεν έχουμε να ζηλέψουμε πολλά). Ξεκίνησε το 2003 και από τότε πραγματοποιείται ανελλιπώς, κάποιες χρονιές ακόμα και 2 φορές. Διεξάγεται στο χωριό Lauda-Konigshofen της Γερμανίας, σε ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ που βρίσκεται μέσα στο καταπράσινο της φύσης. Το φετινό 16ο παρακαλώ ΚΙΤ, θεωρήθηκε ίσως το πιο πολυσυζητημένο και αυτό το ερμηνεύω ως εξής: Warlord!

The day before

Ο καλύτερος τρόπος για να μην ταλαιπωρηθείτε από την άφιξη σας στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης και τη μετάβασή σας στο ξενοδοχείο όπου έχετε επιλέξει ή ακόμα και στο κάμπινγκ (δεν το συνιστώ) του φεστιβάλ, είναι να νοικιάσετε αμάξι. Ακόμα κι αν δεν πράξετε αυτό, θα πρέπει η πτήση σας να φτάνει όσο τον δυνατόν πιο νωρίς γιατί τα τρένα και οι ανταποκρίσεις αυτών, εξυπηρετούν το επιβατικό κοινό έως τις 12 το βράδυ. Φτάνοντας με τον Νίκο κατά τις 21:00 ώρα Γερμανίας σαφώς και δεν πράξαμε τίποτα από τα 2 που προανέφερα, με αποτέλεσμα να πρέπει να περιμένουμε το πρώτο συρμό μέχρι τις 5 το πρωί και το..κρεβατάκι του ξενοδοχείου, όπου φυσικά χρεώθηκε κανονικά η "διανυκτέρευση", μέχρι τις 8:30!  Τι κάναμε τόσες ώρες; Εισβάλλοντας στη πρώτη μπυραρία που βρήκαμε μπροστά μας κι αφού κάποια στιγμή έγινε η αναγνώριση μέσω t-shirts, πιάσαμε την κουβέντα με κάτι Φιλανδούς που έρχονται κάθε χρόνο στο φεστιβάλ και οι οποίοι διέμεναν στο κέντρο της πόλης με αποτέλεσμα να γνωρίζουν τα must μπαράκια της. E, δεν ήθελε και πολύ να ακολουθήσουμε στο κάλεσμά τους cause metal unite us all! Με τις ώρες να καταπίνονται σαν παγωμένη μπύρα και τον διασυρμό να περνάει ξυστά από δίπλα μας, σε αντίθεση βέβαια με κάποιους Σκανδιναβούς που έγιναν κομμάτια. Έχοντας κοιμηθεί ελάχιστα στο τρένο, έφτασε και η στιγμή να ανταμώσουμε τους υπόλοιπους  Έλληνες που ήταν στο ξενοδοχείο από το μεσημέρι της Πέμπτης. Εμπειρία..

Παρασκευή 19/4

Το σχεδόν δίωρο ύπνου δεν ήταν ικανό να επηρεάσει την προσμονή μου για την έναρξη της ιεροτελεστίας. Άφιξη στον χώρο κατά τις 11:30, χάζεμα και ψώνια στους δεκάδες πάγκους βινυλίων, cd κλπ μες στο κλειστό και η ώρα για την πρώτη μπάντα του keep it true έφτασε! Οι Αμερικάνοι Borrowed Time(6) ανέβηκαν στην σκηνή με τον άχαρο ρόλο του opening act που όμως δεν τους επηρέασε καθόλου αλλά και με τον δεδομένο ενθουσιασμό του κοινού παρόλο που δεν κατάφεραν να τον εκμεταλλευτούν όσο θα έπρεπε. Κλασσικό metal με κάποια προβλήματα στα φωνητικά και είμαι σίγουρος ότι θα μας απασχολήσουν περισσότερο θετικά στο μέλλον. Τους ακολούθησαν οι Βρετανοί Eliminator(7) και ο παραδοσιακός ευθύς ήχος τους με τον Ιάπωνα τραγουδιστή να ξεχωρίζει. Αυτό που έμελλε να ζήσω λίγο αργότερα δεν θα μπορούσα να το διανοηθώ παλιότερα. Δεν αναφέρομαι στο επόμενο συγκρότημα αλλά στην τιμή που είχα να παρακολουθήσω την πρόβα των Warlord(Μάικ θα σου χρωστάω χάρη) σε ένα γηπεδάκι λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, για το live της επόμενης μέρας. Ήμασταν 6-7 άτομα συνολικά συμπεριλαμβανομένων των φωτογράφων του συγκροτήματος. Πιο πριβέ δεν γίνεται! Ζήσαμε το "Cannons...." ζωντανά! Γνωριμία με τον σεμνότατο Bill Tsamis, υπογραφές δίσκων και απόλαυση του επερχόμενου setlist την ίδια στιγμή που παραδίπλα χάναμε γκρουπάρες όπως οι Air Raid και High Spirits (δισκάρα το "Another Night") και για τις οποίες δεν έχω προσωπική άποψη το πως έπαιξαν. Ωστόσο, όσοι τους είδαν συμφώνησαν πως ήταν από τις καλύτερες εμφανίσεις του διημέρου. Μπροστά σε αυτό που έζησα όμως σίγουρα δεν συγκρίνεται και φυσικά εννοείται πως δεν μετανιώνω. Επιστροφή και πάλι στις επάλξεις με τους old school thrashers Morbid Saint(7), το θυελλώδες και λυσσαλέο metal των οποίων πυροδότησε την αφορμή για τα πρώτα χαλαρά moshing. Σκυτάλη στους Άγγλους Quartz(8) με το μελωδικό Sabbath-ικό ήχο τους να δεσπόζει καθώς οι ακούραστοι εξηνταπεντάχρονοι κατέθεταν και τη ψυχή τους επάνω στη σκηνή. Συγκινητικοί! Ανάλογη συνέχεια από τους θρυλικούς Holocaust(7) που ενώ δεν έδωσαν και την πιο φοβερή συναυλία, ξεσήκωσαν τον κόσμο με τα classics "Death or Glory", "The Nightcomers" καθώς και με τον ύμνο του μέταλ, το "Heavy Metal Mania". Where's the power, where's the glory Medieval Steel(8) is the next story!  Στην πρώτη και αποκλειστική τους εμφάνιση στην Ευρώπη, αφού λίγο καιρό νωρίτερα ακύρωσαν στην χώρα μας, οι "πιο cult πεθαίνεις" epic metallers θεοί  αποζημίωσαν το απωθημένο μας ερμηνεύοντας έπη όπως τα "Warlords", "Battle Beyond the Stars" και φυσικά με το ομώνυμο καραέπος όπου ίσως ο κόσμος ακούστηκε πιο δυνατά από ποτέ αυτό το διήμερο. Εν συνεχεία, οι Us κολοσσοί  Liege Lord(9) με σύμμαχο τον φοβερό ήχο και τη τεράστια φανέλα που κουβαλούν, μας καθήλωσαν για σχεδόν μία ώρα και 20 λεπτά όντας ισοπεδωτικοί. Έπαιξαν ολόκληρο το "Master Control" και μαζί με άλλες κομματάρες που διαθέτουν σαν το "Rage of Angels", συνέθεσαν την καλύτερη εμφάνιση της ημέρας. Κλείσιμο της βραδιάς με τους προπάτορες του ακραίου ήχου Possessed(8) όπου ακούσαμε τα περισσότερα από τα κλασσικά τους κομμάτια. Ο εκκωφαντικός τους ήχος αρκούσε για να υπερνικήσει την όποια κούραση ένιωθα εκείνη τη στιγμή, ωστόσο τα τύμπανα θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο δυνατά. Ο Jeff Beccera δε, καθηλωμένος ως γνωστόν σε αναπηρικό καροτσάκι, αποδεικνύει ότι  το απόθεμα ψυχής, καρδιάς και επιμονής που διαθέτει είναι περίσσιο. Ήρωας ανάμεσά μας.

Επιτέλους λίγη ξεκούραση...

Σάββατο 20/4

Με τις μπαταρίες μας να είναι πια γεμάτες, η μέρα ξεκίνησε με τη speed metal επίθεση των πιτσιρικάδων Evil Invaders(7) από το Βέλγιο. Έβγαλαν μεγάλη ενέργεια στο σανίδι και συν τοις άλλοις διασκεύασαν πετυχημένα το Violence and Force των Exciter. Οι Γερμανοί Attic(6) ήταν συμπαθητικοί με κάποιες πορώσεις που και που, αλλά οι επιρροές τους από Mercyful Fate σε σημείο υπερβολικό και εκνευριστικό, κάποια στιγμή σε κουράζει. Ακούσαμε το Black Funeral των τελευταίων. Ακολούθησε τίμιο thrash από τους Άγγλους Toranaga(6) χωρίς να είναι κάτι το εντυπωσιακό. Πιο πολύ ξεχωρίσαμε το tattoo με τη προσωπογραφία του Phil Lynott στο τεράστιο μπράτσο του κιθαρίστα τους αν δεν απατώμαι. Οι Αμερικάνοι Midnight(7) έκαναν αιφνιδιαστική είσοδο φορώντας κουκούλες και μάσκες, σπάζοντας και μία κιθάρα με τη βοήθεια σφυριού! Άρεσε το pure evil στοιχείο τους με τη τρέλα που επέδειξαν να ξεσηκώνει κάπως τον κόσμο. Στο τέλος ο frontman του γκρουπ έκανε stage diving! Οι συμπατριώτες των Midinight, οι October 31(6) με τον φοβερά συμπαθή τραγουδιστή τους, έβγαζαν την απαραίτητη καύλα όντας οπαδοί του metal, ωστόσο με το που τελείωσε το live τους δεν θυμόμουν ούτε ένα τραγούδι. Σειρά για τους Nwobhm Legend(5), για τους οποίους δεν γνωρίζω τι έφταιξε αλλά από το τρίτο κομμάτι και ύστερα βαρέθηκα αφόρητα. Σε αντίθεση με τους Legend, o Jack Starr, το θρυλικό μέλος των Virgin Steele και οι Burning Starr(9) πραγματοποίησαν κατά πολλούς την καλύτερη εμφάνιση στο φετινό Keep it True. Epic/power σεμινάριο με φοβερό ήχο, θεσπέσια κομμάτια και τον Todd Michael Hall να αποδεικνύει πως είναι από τους καλύτερους performers που υπάρχουν στις μέρες μας. Στο εξαιρετικό τους line up έχει προστεθεί ο Rhino(ex Manowar) στα ντραμς. Το θαυμάσιο US power metal των Steel Prophet(8) κράτησε ζοφερό το ενδιαφέρον του κόσμου ενώ η εμφάνισή τους απογειώθηκε στην τολμηρή διασκευή του Bohemian Rhapsody(τι εννοείς ποιων;) όπου τα κατάφεραν περίφημα. Δεν πτοήθηκαν καθόλου από το ατύχημα του τραγουδιστή τους προ ημερών ο οποίος είχε σπάσει το πόδι του. Οι Angel Witch(8) με την αύρα του κλασσικού, του διαχρονικού και με το εξαίσιο πρόσφατο "As Above So Below" album ήταν αρκετά καλοί και ερμήνευσαν όλα τα classics που ήθελε να ακούσει το κοινό.

Χαρτομάντιλο κανείς; Η μικρή καθυστέρηση μέχρι να διευθετηθούν και οι τελευταίες λεπτομέρειες του show των μεγάλων headliners του φεστιβάλ Warlord(9) οδήγησε την προσμονή σε επικίνδυνα επίπεδα. Όμως οι πρώτες νότες του Deliver us, παρά τα προβλήματα στον ήχο τα οποία διορθώθηκαν μετά, αποκατέστησαν την ψυχική μου ηρεμία με τα μάτια να είναι βουρκωμένα Όλες οι μεγαλειώδες στιγμές τους ήταν εκεί:

Setlist:

1) Intro 2) Deliver Us from Evil 3) Winter Tears 4) Child of the Damned 5) Penny for a Poor Man 6) Black Mass 7) Mrs Victoria 8) Lost and Lonely Days 9) Aliens 10) Soliloquy 11) City Walls of Troy 12) Kill Zone 13) Father 14) Glory 15) War in Heaven 16) Winds of Thor

Encore: 17) Beginning/Lucifer's Hammer 18) Achilles Revenge

O Giles Lavery άψογος στα φωνητικά, ωστόσο χρειαζόταν λίγο παραπάνω ενέργεια επί σκηνής καθώς και ζωηρότερη επικοινωνία με το κοινό. Ο Βill ήταν αλάνθαστος, ο Zonder εξωγήινος.  Εδώ, θέλω να εξαίρω την παρουσία περίπου 65-70 Ελλήνων που παρέστησαν στο φεστιβάλ και έδωσαν μοναδικό παρόν. Ο χώρος sold out καθώς ειπώθηκε πως εφέτος ίσως είχε περισσότερο κόσμο από ποτέ.

The day after

Με τα συναισθήματα της προηγούμενης βραδιάς να είναι ακόμα νωπά και έντονα έφτασε η στιγμή της επιστροφής με το στομάχι κατά την αποχώρηση από το ξενοδοχείο να είναι ασφυκτικά γεμάτο από τα καλούδια που μας είχαν μαγειρέψει. Όλα καλά στην διαδρομή προς το αεροδρόμιο, μες στους χρόνους μας φτάσαμε σε αυτό και ήμασταν έτοιμοι για το check in ώστε να επιβιβαστούμε. Έλα που δεν θα γινόταν η μαλακία... Σε 4 ταξιδιώτες, συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος λίγο αργότερα, δεν υπήρχε θέση στη πτήση λόγω overbooking παρόλο που είχαμε κλείσει προ μηνών. H απάντηση στην αγωνία μας ήταν 300€ έκαστος και δωρεάν διανυκτέρευση στο πλησιέστερο ξενοδοχείο. Χμ, δεν θα με χάλαγε! Εν τέλει, κατόπιν πιέσεων λύθηκε το πρόβλημα και πετάξαμε κανονικά. Μόνο μην ξανακούσω το "αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται" γιατί το συγκεκριμένο ερασιτεχνικό συμβάν έλαβε χώρα στην πολιτισμένη(sic) Γερμανία.

Πρώτα ο Θεός του χρόνου να είμαστε καλά, να έχουμε δουλειά και καλή αντάμωση με το ΚΙΤ XVII όπου μεταξύ άλλων έχουν ήδη ανακοινωθεί Jag Panzer, Lethal, Iron Cross...

alt

alt

alt

alt

alt

Ανταπόκριση: Κώστας Λύρος

Φωτογραφίες: Αλίκη Κωστοπούλου

Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας